Krishna, the handsome

నల్లనివాఁడు పద్మనయనంబులవాఁడు గృపారసంబు పైఁ
జల్లెడువాఁడు మౌళిపరిసర్పిత పింఛమువాఁడు నవ్వు రా
జిల్లెడు మోమువాఁ డొకఁడు చెల్వల మానధనంబుఁ దెచ్చె నో!
మల్లియలార! మీ పొదలమాటున లేఁడు గదమ్మ! చెప్పరే!

His skin carries the glow of twilight dusk.
His eyes unfold like full-bloomed lotuses.
He showers kindness, a quiet rain of grace.
His head is crowned with a peacock feather.
His smile shines, suffused with love.
He plunders the wealth of our very being.

Him I seek, O jasmine thickets—
is he hiding in your shade?